top of page

Wat je zwangere lijf je vertelt...



Heb je Bessel van der Kolk gezien in Zomergasten deze week? Ik heb groot respect voor zijn werk als psychiater. De titel van zijn boek 'The body keeps the score' vind ik al spot on. In zijn boek vertelt hij hoe ervaringen opgeslagen worden in ons lijf. Het is zo waardevol om je hier bewust van te zijn, vooral als je zwanger bent of zorgt voor een baby. Er gebeurt namelijk zoveel met en in je lichaam in deze levensfase. En dat kan behoorlijk wat in een mens oproepen.



Zwangerschap een kans om te helen

Bessel van der Kolk geeft aan dat 1 op de 3 mensen getraumatiseerd is. Een schrikbarend hoog aantal vind ik. En toch sta ik er ook weer niet van te kijken. Ieder mens heeft zijn eigen ervaringen en manieren van omgaan met deze ervaringen. Voor mij persoonlijk bracht mijn eerste zwangerschap veel teweeg: in mijn lijf, in mijn hoofd en in mijn ziel. Maar deze confrontatie met mijn lijf en wat dat met me deed, bracht me ook de mogelijkheid om te helen. En dat is één van de redenen waarom ik zo graag werk met mensen die een kind verwachten of net hebben gekregen. Er is zoveel in beweging in hun leven en hun lichaam, dat het een prachtige kans is om te helen en te groeien als mens.



"Gewoon" doorgaan

Ik ben als kind ernstig ziek geweest. Er zijn een heel aantal traumatiserende momenten geweest tijdens de twee jaar dat ik ziek was. Mijn strategie destijds? Gewoon doorgaan. Aangezien mijn artsen 9 maanden lang geen idee hadden wat er met me aan de hand was, waren mijn opties in mijn beleving: doorgaan of wegkwijnen. Ik koos voor het eerste, terwijl het tweede ook aan het gebeuren was (ondanks dat ik het probeerde te negeren). Ik ontving van alle kanten lovende opmerkingen over hoe sterk ik was en hoe knap het was dat ik toch nog naar school ging. Kennelijk was het negeren van mijn lichaamssignalen en het gaan over mijn eigen grenzen iets positiefs. Iets om trots op te zijn.


Ik kreeg de boodschap dat ik waarschijnlijk nooit kinderen zou kunnen krijgen toen er eindelijk een diagnose kwam. Ik ging als inmiddels 12 jarig meisje super nuchter om met deze boodschap: eerst maar eens beter worden en dan kan ik later altijd nog kinderen adopteren als ik dat wil. First things first!




Een betere verbinding met mijn lijf

De jaren daarna was dit thema sluimerend op de achtergrond. Ik zal er niet volledig over uitweiden, maar je kunt je voorstellen dat ik (samen met mijn hele sociale netwerk) dolblij was toen ik voor de eerste keer zwanger bleek te zijn. Ik was trots en vol verwondering over wat mijn lijf kon. Een heel mensje maken. Het bracht me zoveel meer vertrouwen in mijn eigen lichaam en ik heb dat als heel helend ervaren. Ik kreeg door de zwangerschap een betere verbinding met mijn lichaam en een positiever gevoel over mijn lichaam.



Onverwerkte gevoelens

Toch waren er ook uitdagingen. Niet het soort uitdagingen die ervoor zorgden dat ik niet meer kon functioneren. Sterker nog, ik denk dat weinig mensen iets gemerkt hebben van mijn worstelingen. Ik was immers goed geworden in gewoon doorgaan... De signalen die mijn lijf gaf, raakten oude, onverwerkte gevoelens, waar ik me destijds niet bewust van was. De enorme vermoeidheid en de misselijkheid zorgden voor paniek in mij. Vermoeidheid en misselijkheid kende ik heel goed van de tijd dat ik ziek was. Te goed. Dit volledig negeren was in dit geval geen optie, ik had niet alleen mezelf, maar ook mijn kindje om voor te zorgen. Ik moest wel meer gaan rusten. In die periode leerde ik dat ik al die jaren na mijn ziekte helemaal niet de tijd had genomen om bij te komen. Ik was doorgegaan. Ik leefde immers nog, dus ik moest alles uit het leven halen.




Liefde, vrijheid, energie en geluk

De zwangerschap luidde een periode in van forse vermoeidheid en traumaverwerking. Wat Bessel zegt klopt: 'The body keeps the score.' Toen ik tijdens mijn zwangerschap (omwille van mijn dochter) naar mijn lijf begon te luisteren, bleek dat het me heel veel wilde vertellen.

Ik merkte dat de herinneringen die naar boven kwamen op verschillende plekken in mijn lijf waren opgeslagen. En dat ze mijn energiestroom blokkeerden. Stap voor stap ging ik beter luisteren en werd ik zachter voor mezelf. Deze zachtheid brengt me zoveel. Het brengt me liefde, vrijheid, meer energie en geluk. Ik kan hierdoor ook gelijk een fijnere partner zijn voor mijn man en een betere moeder voor mijn kinderen.


In mijn sessies besteed ik altijd samen met mijn cliënten aandacht aan wat er gebeurt in hun lijf. En keer op keer raak ik ontroerd en verwonderd. Het lijf heeft zoveel te vertellen. Het lichaam en energiesysteem wil zo graag helen en goed functioneren.



Aan de slag?

Roept de zwangerschap ook veel op bij jou? Merk je bijvoorbeeld dat je moeilijk een stapje terug kan doen? Of vind je het juist lastig om een stapje vooruit te doen? Voel je je somber, ernstig vermoeid, boos, angstig of benauwd? Ik bied je graag ondersteuning, zodat jij je weer lekkerder in je vel kan voelen. Kijk even op de pagina van de praktijk voor meer informatie.





72 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page